Usłyszałam głos sąsiada:
"Gdyby tak ktoś wierszem gadał..."
Pomyślałam:"Czemu nie,
skoro go głód rymów ssie?"

Bo się czasem po łbie plącze
słów przeróżnych długie kłącze.
A że wątły wiersza byt,
kłącze mi przycinał wstyd.

Na antenie takie słowo
brzmi co najmniej groteskowo,
więc kieruję rymy w bok -
będą trafiać na mój blog:)